หญิงสาวที่เป็นโรค celiac อาจมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคอะนอเร็กเซีย

นักวิจัยชาวสวีเดนพบว่ามีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับผู้หญิงเหล่านี้ทั้งก่อนและหลังการวินิจฉัยทางช่องท้อง โรค celiac เป็นโรคทางเดินอาหารที่คนไม่สามารถทนต่อกลูเตนซึ่งเป็นส่วนประกอบของข้าวสาลีข้าวบาร์เลย์และข้าวไรย์

เหตุผลของการเชื่อมโยงไม่ชัดเจนอย่างสมบูรณ์และการศึกษาที่ตีพิมพ์ออนไลน์ 3 เมษายนในวารสาร กุมารเวช ไม่ได้พิสูจน์ว่าโรค celiac ทำให้เกิดอาการเบื่ออาหาร อย่างไรก็ตามแพทย์ของสหรัฐอเมริกาบางคนกล่าวว่าพวกเขาไม่ประหลาดใจกับการค้นพบ

“ฉันคิดว่าพวกเราหลายคนตระหนักดีว่ามีความเป็นไปได้ที่ผู้ป่วย [celiac] จะเป็นโรคความผิดปกติในการรับประทานอาหาร” ดร. ฮิลารีเจริโคผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านกุมารเวชศาสตร์จากคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยชิคาโกกล่าว เจริโคเชี่ยวชาญในการรักษาโรคช่องท้อง

เธออธิบายว่าเนื่องจากโรคนี้ต้องให้ความสนใจกับอาหารผู้ป่วยบางคนอาจจบลงด้วยการ จำกัด การกิน “ไกลเกินไป”

ตัวอย่างเช่น Jericho กล่าวว่าพวกเขาอาจกลัวว่าอาการของพวกเขาจะกลับมาคำรามถ้าพวกเขากินอาหารผิดและกลายเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหารของพวกเขา

“ มันเกิดขึ้น” ดร. เนวิลล์โกลเด้นหัวหน้าแผนกเวชศาสตร์วัยรุ่นที่โรงเรียนแพทย์มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดกล่าว “ นั่นเป็นความจริงไม่เพียง แต่กับโรค celiac แต่ยังมีโรคอื่น ๆ ที่ต้องการการควบคุมอาหารเช่นเบาหวานประเภท 1”

โกลเด้นผู้เขียนบทบรรณาธิการที่ตีพิมพ์พร้อมการศึกษาชี้ไปที่คำอธิบายที่น่าจะเป็นไปได้สำหรับการค้นพบ: ผู้หญิงบางคนที่มีช่องท้องอาจเริ่มวินิจฉัยผิดพลาดร่วมกับอาการเบื่ออาหาร

โรค celiac เป็นความผิดปกติของภูมิต้านทานผิดปกติและผู้ที่เป็นโรค celiac ต้องปฏิบัติตามอาหารที่ปราศจากกลูเตนเพื่อป้องกันระบบภูมิคุ้มกันจากการโจมตีลำไส้เล็ก

 

ในขณะที่ celiac นั้นแตกต่างจากความผิดปกติของการรับประทานอาหาร แต่ก็มีอาการบางอย่างที่เหมือนกันกับอาการเบื่ออาหาร ทั้งสองอย่างสามารถทำให้น้ำหนักลดอ่อนเพลียท้องอืดในช่องท้องและ – ในเด็ก – การเจริญเติบโตไม่ดีและวัยแรกรุ่นล่าช้า

“การวินิจฉัยอาการเบื่ออาหารนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป” โกลเดนกล่าว

นั่นคือเหตุผลที่การวินิจฉัยไม่ควรเกี่ยวข้องกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเท่านั้น แต่ยังเป็นกุมารแพทย์หรือแพทย์คนอื่น ๆ ที่สามารถช่วยแยกแยะสภาพสุขภาพร่างกาย

งานวิจัยที่ผ่านมาชี้ไปที่การเชื่อมโยงระหว่างโรค celiac และ Anorexia แต่การศึกษาเหล่านั้นมีขนาดเล็ก

ดังนั้นการศึกษาใหม่จึงมองไปที่ระบบการลงทะเบียนของประเทศสวีเดน นักวิจัยสามารถวิเคราะห์บันทึกจากผู้หญิงเกือบ 18,000 คนที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคช่องท้องอย่างแน่นอนผ่านการตัดชิ้นเนื้อของลำไส้เล็ก

พวกเขาเปรียบเทียบผู้หญิงเหล่านั้นกับคนอื่น ๆ กว่า 89,000 คนที่ไม่เคยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค celiac

ผู้หญิงที่เป็นโรค celiac ส่วนใหญ่ไม่มีการวินิจฉัยว่าเป็นโรค Anorexia ถึงกระนั้นความเสี่ยงของพวกเขาก็สูงกว่าปกติ

โดยรวมแล้วผู้หญิงที่มีอาการช่องท้องเป็นสองเท่าที่จะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอะนอเร็กเซีย – แม้ว่าหลังจากปัจจัยต่างๆเช่นอายุและระดับการศึกษา

พวกเขายังมีโอกาสสูงที่จะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอะนอเร็กเซียก่อนที่โรค celiac จะได้รับการยอมรับ

การเชื่อมโยงที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่ผู้หญิงที่มีการวินิจฉัยโรค celiac ก่อนอายุ 19: อัตราต่อรองของพวกเขาที่มีการวินิจฉัยอาการเบื่ออาหารก่อนหน้านี้สูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบของผู้หญิงที่ปราศจาก Celiac 4.5 เท่า

อ้างอิงจากสโกลเด้น “นั่นหมายถึงการวินิจฉัยผิดพลาดครั้งแรก”

เจริโคตกลงว่าเป็นไปได้ เธอชี้อีกประเด็นหนึ่งว่า: ผู้หญิงในการศึกษานี้ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นช่องท้องระหว่างปี 1969 ถึงปี 2008 และปีที่ผ่านมามีการรับรู้น้อยเกี่ยวกับโรคช่องท้อง

“ ตอนนี้มีการรับรู้มากขึ้นและแพทย์มีแนวโน้มที่จะคิดถึงมันมากขึ้น” เจริโคกล่าว

นอกเหนือจากนั้นเธอกล่าวว่าการรักษาอาหารที่ปราศจากกลูเตนสามารถจัดการได้ง่ายกว่าเมื่อหลายปีก่อน – พร้อมตัวเลือกเพิ่มเติมที่ร้านขายของชำและร้านอาหาร นั่นอาจช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลบางอย่างที่สามารถมากับการวินิจฉัยโรคช่องท้องได้ Jericho อธิบาย

เธอบอกว่าเธอและเพื่อนร่วมงานของเธอกำลังศึกษาระดับความวิตกกังวลและระดับความหดหู่รวมถึง “ทักษะการเผชิญปัญหา” ในหมู่ผู้ป่วย celiac

สำหรับตอนนี้ Jericho แนะนำว่าหากผู้ป่วย celiac หรือผู้ปกครองรู้สึกว่าการควบคุมอาหารของพวกเขาไม่แข็งแรงพวกเขาควรพูดคุยกับแพทย์ของพวกเขา

Author Profile

Avatar photo
ทองเพชร หินวิเศษ
ทองเพชร หินวิเศษ เป็นศัลยแพทย์อายุ 42 ปีที่เชี่ยวชาญด้านการปลูกถ่ายหัวใจ เธอจบการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี 2544 ในเวลาว่าง ทองเพชร เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทำอาหารและทำขนม ปัจจุบันเธอยังไม่ได้แต่งงาน แต่เป็นเจ้าของสุนัขที่น่ารักสามคน

Related Posts

ใส่ความเห็น